Czarna porzeczka to roślina, o szerokim zastosowaniu w medycynie naturalnej. Współczesna fitoterapia wykorzystuje przede wszystkim liście tej rośliny. Natomiast z owoców przygotowuje się soki lub leczniczą nalewkę.

Czarna porzeczka w Polsce rośnie dziko w lasach i zaroślach na nizinach. Jest także chętnie uprawiana w przydomowych ogrodach. 

W celach leczniczych wykorzystuje się głównie liście czarnej porzeczki (Folium Ribis nigri), które zbiera się wiosną i suszy w warunkach naturalnych w cieniu i przewiewie. 

W liściach czarnej porzeczki można znaleźć garbniki, pochodne flawonowe, kwasy organiczne, olejek eteryczny i sole mineralne. Natomiast owoce zawierają cukry, kwasy organiczne, kwas cytrynowy, antocyjany, pektyny (rodzaj błonnika) i sole mineralne, obfitujące w bór. Jednak na tle innych owoców leśnych, owoce czarnej porzeczki wyróżniają się wysoką zawartością witaminy C, której w 100 g tych owoców jest cztery razy więcej niż w słynących z tej witaminy pomarańczach.